ETYKA W MODZIE- WEŁNA

Kolejny poniedziałek z „Etyką w modzie”- poprzedni wpis znajdziecie tutaj. Dziś tematem, który chciałabym poruszyć będzie wełna! Mamy jesień, zima zbliża się wielkimi krokami, więc warto zwrócić uwagę na to skąd pochodzi nasz ukochany sweter.
MP-Soho-124

SOPHIE KULA
Patchworkowa kurtka w wełny z recyclingu projektu Sophie.
źródło: http://etykawmodzie.pl/galeria/

Dla ludów pierwotnych owce były nie tylko środkiem zaopatrzenia w żywność i ubiór ale również środkiem służącym do oświetlania i ogrzewania. Na ziemiach polskich najstarsze ślady owiec pochodzą sprzed 2000 lat. Odnalezione tkaniny z XI i XVII wieku świadczą natomiast o tym, że wełna wówczas produkowana była niskiej jakości, co mogło być związane z utrzymywaniem prymitywnych ras owiec[1].

Zapotrzebowanie na wełnę  jest bardzo duże, niestety przemysłowa hodowla owiec często nie odbywa się w zgodzie z założeniami CRS.  W wielohektarowych hodowlach pionierami są Australijczycy i Chińczycy.  To właśnie głównie w tych hodowlach stosuje się museling. Jest to okrutny i bardzo bolesny sposób pozyskiwania wełny.  Polega on na wycinaniu ostrym narzędziem części skóry żywej owcy. Bardzo często bez użycia środków znieczulających na co zezwala prawo australijskie[2]. Po 2000 roku kiedy w prasie pojawiło się sporo negatywnych  artykułów na temat muselingu, marki takie jak : Abercombie And Fitch, H&M, John Lewis oraz JCPenny zrezygnowały z dostaw australijskiej wełny.

MP-Soho-151-copy

SOPHIE KULA

Sukienka z bawełny organicznej KapphAhl, rajstopy z poliamidu z recyclingu H&M, sweter z wełny z recyclingu KapphAhl, buty ze skóry syntetycznej Malboro, mufka ze sztucznego futra H&M.
źródło: http://etykawmodzie.pl/galeria/

Dziś wełna oznaczona jako non mulesed wool stała się bardziej pożądana przez świadomych odbiorców. Według raportu australijskiego NSWThe Department of Primary Industries z 2011, sprzedaż wełny z certyfikatem cieszy się dużym zainteresowaniem i ciągle rośnie. Firmy dla, których los zwierząt jest ważny mogą korzystać z wełny organicznej, która pochodzi z certyfikowanych hodowli organicznych. Wełna taka nie jest poddawana agresywnej chemii.

Transport jest kolejnym negatywnym zjawiskiem ponieważ prawa zwierząt przewożonych przez setki kilometrów praktycznie nie istnieją. Transportery mogą pomieścić nawet do 100 tys. zwierząt, które nie są objęte wystarczającą kontrolą i opieką weterynaryjną. Zwierzęta konają z powodu braku wody, pożywienia oraz stresu spowodowanego podróżą. Martwe oraz konające zwierzęta wyrzucane są od razu do specjalnych mielarek umieszczanych na statkach. Owce transportuje się do krajów rozwijających się ze względu na większe zyski.[3]

Na szczęście coraz bardziej popularne stają się wełny ekologiczne, których produkcja przebiega według restrykcyjnych zasad ekologicznego rolnictwa. W takich miejscach zwierzętom nikt nie wyrządza krzywdy podczas strzyżenia, a one same wypasane są na naturalnych pastwiskach czyli na takich gdzie nie stosuje się nawozów oraz pestycydów.

MP-Soho-49

KAROL KURPIEWSKI
Bluza C&A z organicznej bawełny oraz spodnie Pepe Jeans. Buty vintage z wełny.

źródło: http://etykawmodzie.pl/galeria/


W Polsce wypas owiec ma nie tylko znaczenie gospodarcze ale również jest ważnym czynnikiem kulturotwórczym, stanowi on trzon kultury góralskiej. Zdaniem przyrodników jest to najtańszy i bardzo ekologiczny sposób utrzymania walorów krajobrazowych. Pasterstwo w Polsce to tradycja tworzona od pokoleń, przekazywana z mistrzów na uczniów[4]. Do dziś właściciele owiec, czyli gazdowie powierzają swoje stada pasterzom. Owczarstwo produkuje zarówno dobra rynkowe, jak i nierynkowe. Gdzie dobrami rynkowymi czyli prywatnymi są: mleko, mięso, skóra oraz wełny, a dobrami publicznymi czyli nierynkowymi są: kultura, tradycje, bioróżnorodność, tworzenie miejsc pracy, oraz produkty lokalne.


[1]D. Klepacka-Kołodziejska, Gospodarka owczarska na terenach górskich jako przykład wielofunkcyjnego rolictwa, Wieś i Rolnictwo, nr 4 (145) 2009, s.99

[2]M. Płonka, Etyka w modzie, czyli CSR w przemyśle odzieżowym, em pe studio design Sp. z o.o.   Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa 2013, s.57

[3]Tamże, s.60-62

[4] D.Klepacka-Kołodziejska, Gospodarka owczarska na terenach górskich jako przykład wielofunkcyjnego rolictwa, Wieś i Rolnictwo, nr 4 (145) 2009, s.98

Reklamy

2 Comments Add yours

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s